To Dopiero Początek ..

Caitlyn

Właśnie wracałam z imprezy, kiedy zaczął lać deszcz. Po co dałam namówić się Louisowi, żeby tam pójść ? Za tydzień miałam wyjechać do collegu, powinnam teraz się pakować i wszystko planować. Wiedziałam, że tam nie pasuje, a już tym bardziej nie lubię jak on jest pijany.  Zawsze się wtedy do mnie przystawia i wygaduje coś, że mnie kocha, a gdy wytrzeźwieje udaje, że nic takiego nie miało miejsca i zachowuje się jak gdyby nic. Ale nie tym razem. Teraz przegiął. Zaczął się do mnie przystawiać, a gdy jakiś chłopak zaproponował mi drinka, rzucił się na niego z pięściami. A teraz ja wracam wkurzona i cała przemoczona do domu. Dobrze chociaż, że zostały mi dwie przecznice. Właśnie miałam skręcić, gdy usłyszałam krzyki zza rogu. Dwóch dobrze zbudowanych mężczyzn stało i kopało chłopaka leżącego na ziemi. Nie mogłam na to patrzeć, więc podbiegłam do nich.

- Zostawcie go !!! - krzyknełam i podbiegłam do chłopaka leżącego na ziemi.

- Odsuń się mała- odpowiedział jeden z nich i odepchnął mnie.

- Dzwonie na policje !- teraz stałam się nagle taka odważna ?

- Bierz ją - powiedział jeden z nich, a drugi chwycił mnie i wsadził do samochodu. Po chwili dołączył do nas jego kolega i ruszyliśmy.

- Dokąd mnie zabieracie ?! - krzyczałam. Bardzo się bałam, nie wiedziałam jak mam stamtąd uciec.

- Trzeba było się nie wtrącać to byś nie miała kłopotów, a teraz siedź cicho, jeżeli nie chcesz żeby coś ci się stało - powiedział i uśmiechnął się do mnie szyderczo. Bałam się coraz bardziej, więc przestałam się odzywać.

- Co teraz z nią zrobimy ? Może zatrzymamy się i wyrzucimy ją w lesie? Było ciemno na pewno nie widziała naszych twarzy.

- Zapomnij. Zajmę się nią.

Tyle zdołałam usłyszeć, następnie auto zatrzymało się i jeden z nich wysiadł. Zostaliśmy sami. Teraz bałam się coraz bardziej. Co to znaczy, że zajmie się mną ? Dojechaliśmy do wielkiego i co mnie najbardziej zaskoczyło pięknego domu.

- Chodź- powiedział  i szarpnął mnie za rękę. Gdy weszliśmy do domu pierwsze co przykuło moją uwagę to piękne i przytulne wnętrze. On tu mieszka ? Moje myśli zostały przerwane przez kobiety głos.

- O Justin już myślałam, że coś ci się stało ! Jak mogłeś nie odbierać telefonu ?!

- Przepraszam mamo musiałem coś załatwić, ale mam do ciebie prośbę. Zaopiekuj się tą dziewczyną, bo ja muszę skoczyć coś jeszcze załatwić. Będę za dwie godziny. Daj jej pokój Amandy.

- Ale Justin kto to jest ? I dlaczego ta dziewczyna jest cała mokra ? Do cholery co tu się dzieje? Dziecko nic ci nie jest ? nie jest ci zimno ?- tym razem pytania skierowała do mnie.

- Mamo to jest ... - zwrócił się do mnie- No właśnie jak masz na imię ?

- Caitlyn

- Mamo to jest Caitlyn, Caitlyn poznaj moją mamę Anne - powiedział i uśmiechnął się do mnie, o dziwo już nie szyderczym uśmiechem.

- Caitlyn chodź ze mna na górę dam ci nowe ubrania za nim się rozchorujesz, a ty - wskazała palcem na Justina- nigdzie nie wychodzisz, mamy sobie parę rzeczy do wyjaśnienia. 

Jego mama zaprowadziła mnie do pięknego pokoju i rozpaliła kominek.

- Siadaj dziecko, masz tutaj rzeczy za przebranie i połóż się do łóżka za nim się rozchorujesz- zrobiłam jak kazałam. Nie zastanawiałam się dlaczego, po prostu była ona dla mnie taka miła i troskliwa, że nie przyszło mi do głowy, że próbuje zrobić mi krzywdę. Zasnełam, a gdy się obudziłam na zegarku była już godzina 12. Usiadłam i momentalnie zbladłam. Na krześle siedział Justin.

- No proszę wstałaś. Trochę ci to zajęło. Widać nieźle musiałaś wczoraj zabalować.

- Przestań. Pozwól mi się ubrać, chce już iść do domu.

- Słuchaj nie będzie tak jak ty chcesz rozumiesz ! - zaczął krzyczeć. Wtedy już nie wytrzymałam i zaczęłam płakać. 

- Ej dobra przestań - Justin zrobił się zdezorientowany- Dobra słuchaj zacznijmy od nowa. Przepraszam okej ? Nie powinienem był wczoraj ciebie zabierać. Ale byłem wczoraj ostro wkurzony, a na dodatek nie lubię jak ktoś wtrąca się w nie swoje sprawy. Ten chłopak, którego wczoraj próbowałaś ratować handluje narkotykami. Nie żebym ja był jakiś grzeczny, bo sam lubię to wciągać, ale przez niego moja siostra została zgwałcona rozumiesz ?- teraz to i jemu pociekła jedna łza, którą szybko wytarł, abym nie zauważyła.

- Nie potrzebnie cię zabrałem, ale też nie mogłem pozwolić na pomysł Liama, aby cię zostawić w lesie. Ubierz się, a ja będę czekać na ciebie na dole i zjemy śniadanie.

Siedziałam na łóżku i nie mogłam wydobyć z siebie słowa, więc tylko skinęłam głową. Co się stało ? To ten sam chłopak co wczoraj, który wsadził mnie siłą do samochodu ? Z drugiej strony mogłam zrozumieć jego gniew, jeśli to co mówił o swojej siostrze jest prawdą oczywiście. Wstałam i ubrałam rzeczy pozostawione przez niego na krześle. Przejrzałam się w lustrze. Wyglądałam okropnie, ale przestałam się tym zamartwiać, bo w końcu za chwilę miał mnie zawieźć do domu. Ale teraz muszę zejść na dół....